SİVAS'TA YOKSUL ÇOCUKLAR

Sivas'ta Ulu Camii avlusunda
çocuklar
Yalvaran gözlerle etrafa baka baka
Açıyorlar küçük esmer avuçlarını:
-Emmilerim sadaka! Emmilerim
sadaka!
Hükümet konağının yanında biri
Bir kemik kalmış bir deri...
'Boya cila yimbeş,boya cila yimbeş'
diye ağlıyor
Ve daha fırça bile tutamıyor
elleri.
Garipler Pazarı'nda körpe çocuklar
Yorgunluktan güzelim yüzleri al
al...
Öldüren bir çığlık dudaklarında:
-Boş hamal!boş hamal!boş hamal!
Nane satan su satan yetim çocuklar
Şarkı söyleyemediler güneşe aya...
Biliyorum ne masal dinlemeye
doydular
Ne oyun oynamaya...
Bezirci'de,Yüceyurt'ta
Altıntabak'ta...
Çocuklar var incecik yüzleri
nurdan
Ama toz toprak içinde elleri
ayakları
Oyuncakları çamurdan...
Ve günahkar çocuklar,suçlu
çocuklar
Mahkeme salonunda bakarım dizi
dizi
Bu suç bizim suçumuz,bu günah
bizim
Affedin bizi.
Gökteki yıldızlar kadar sayısız
Ah yurdumun kimsesiz ve yoksul
çocukları
Anladım farkınız yok koparılmış
başaktan!
Alın bu gözleri benden,alın bu
yüreği artık
Utanıyorum yaşamaktan.