Ben bir öğretmenim,
Kalbimde sevgim, şefkatim ve
çocuklarım.
Dört duvar olsa da mekanım,
Yüreğim sığmaz dünyaya,
Çocuklarımda yüreğime...
Onların, kalem tutan ellerinde
sevgi,
Gözbebeklerinde masum bir
gülüş olmalıyım.
Susamış dudaklarında bir
pınar,
Küçücük yüreklerinde, bir
dünya olmalıyım.
Yumuşak döşeklerde değil,
Yavrusunun titrek kalbinde
uyuyan bir ana,
Bağıran azarlayan değil,
Yavrusunun üzerine titreyen
bir baba olmalıyım.
Onlar bir çiçekse,
Güneş, su, toprak olmalıyım.
Solmasınlar yeşersinler,
durmasınlar büyüsünler diye.
Onların karanlık gecelerinde
bir sabah,
Bakışlarını genişleten bir
ufuk olmalıyım.
Hayata hazırlamalıyım o küçük
kalpleri.
Eğitmeliyim, doğruyu
öğretmeliyim onlara,
Onlar bir çiçekse, rengarenk
çiçekler açtırmalıyım,
Ülkemin dört bir yanında.
Ben bir öğretmenim,
Kalbimde sevgim, şefkatim ve
çocuklarım.
Seviyorum çocuklarımı,
Dünyalar kadar değil, yüreğim
kadar.
O dünyalar ki, yüreğimde bir
nokta kadar.
01.18.1999