Bir küçük mumun ışığıyla yandı uykusuzluğum,

Geceyi getiren sessizliği sayıkladı gözlerim,

Karanlığın rengine büründü her taraf,

Siyahlar hüzünlerime adını koydu.

 

Zamanın tutsaklığıyla kavruldu yüreğim,

Nefes almak istedim, soluğumu kesti hayat,

Tuhaf çizgilerini saydım yüzümdeki aynanın.

Işıklar gölgemde kayboldu ben yoktum,

Manalar maddeye esir gitti,

Umutlarım yasını tutar şimdi,

Yıldızlara uçtu gitti yüreğim,

Samanyolu hüzünlerime adını koydu.

 

Anılar canlanırken bir  bir kalbimde,

Onları aramak istemedim geleceğimde.

Ben adını koyamadığım duyguları yaşarken,

İsimsizler sardı etrafımı duygu diye.

Umutlar ufka bakmak ister, sevgim el vermez.

Gözyaşı yol ister, yanaklar el vermez.

Tebessüm hüzünlerime adını koydu.

 

Bu uzun yolda karınca misali,

Sevgiyi aradı durdu küçük bakışlarım,

Denizin rengi uçtu gözlerime,

Hislerim kara bulutlara döndü,

Öyle inceldi ki sertliğim,

Gözyaşım fırtına biçti gönül bahçem,

Yağmurlar hüzünlerime adını koydu.

 

Kalemim Yunus’u yazdı, dilim Veysel’i söyledi,

Mecnun’u sahralarda gördüm her gece,

Leyla’ya giden yolda onu bekledim.

Karlı dağların soğuk sularında Ferhat’ı aradım.

Onun için su oldum Şirin’in içtiği tasta,

Aşk hüzünlerime adını koydu.

 

Bir çift gözde Zehra’nın aşkı oldum,

İstedim Yusuf’u görsün bakışlarımda,

Ben her an böyle yandım o bakışlarda,

Adına sevmek diyemedim bunun,

Yetmedi evrenin dili hisleri,mi anlatmaya,

Ama o iki gözdeki bakış,

Hayatıma adını koydu.

 

 12.05.2000